Бір билеушінің көптеген күңдері болатын. Араларында өте әдемі сұлулар болғанына қарамастан бір қара күңге көбірек назар аударатын. Басқалардың мұны қызғанатынын сезген патша оларға бір-бірден үсті гаухарлармен жабылған әшекейлі ыдыстан береді. Өте бағалы ыдыстарды таңданып ұстап тұрған күңдеріне патша:
- Әрқайсысың қолдарыңдағы ыдысты жерге ұрып сындырыңдар, - дейді.
Сұлу күңдер сыйлықтарын кеуделеріне басып: - Қожайынымыздың бұндай бағалы сыйлығын қалай сындырамыз?, - десе, қара күң ғана патшаның бұйрығын екі етпестен орындайды. Ыдыс сынып быт-шыты шығады. Патша:
- Басқа күңдер осыншама бағалы ыдысты сындыруға қимағанда, сен неге сындырдың?, - деп сұрайды. Сонда қара күң:
- Маған қожайынымның көңілі маңыздырақ, ыдыстың қандай құны бар дейсің. Қожайынымның жүрегі бүлінбесе болғаны, - деп жауап береді.
жүрегі бүлінбесе болғаны
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 пікір:
Post a Comment